Czytając historię Oumou Seydou Tall porównuję ją do obrazu pięknej i rzadkiej róży, który wzbudza nadzieję i niesie silne uczucie zdecydowania i inne nasiona miłości.
Tall jest wielką kobietą, silną osobowością, która najczęściej mówi i postępuje ze zdecydowaniem, ale nigdy nie traci swojego słodkiego i serdecznego uśmiechu.
Urodziła się w Senegalu w 1957 r. i mając 17 lat wyjechała mieszkać do Gambii. Jest rozwiedzona i ma jedną 24 – letnią córkę, lecz dla ludzi, których zna, wydaje się, że czuje się odpowiedzialna za wszytkie dzieci świata.
Ona ma bardzo wielki talent komunikacji i próbuje korzystać z niego pomagając innym.
Od 1990 r. jest SOS – Kinderdorf sekretarką kierowniczką kontaktów z otoczeniem. Ta organizacja przyjmuje sieroty i dzieci, które były zaniedbane i w ten sposób stara się zmniejszyć ten poblem.
Jest także członkiem Rotary i staje się wyraźną osobowością w tej organizacji, czego używa jako narzędzia do pomocy społeczeństwu. Jednym z przykładów jest jej praca w Fajaroi, miasteczku na kresie Gambii, gdzie koordynowała kilka projektów, które z kolei bardzo polepszyły stan szkół, szpitali i dostępu do wody.
Wśród wszystkich walk i zwycięstw dla ludzi, zwłaszcza dla dzieci, możemy wspomnieć realizację Narodowego Dnia Immunizacji, gdyż do osiągnięcia tego celu musiała dużo walczyć i to praktycznie sama.
Choroba Heinego-Medina jest smutnym problemem, który pojawia się w wielu ubogich krajach. Dziecko, które przebyło tę chorobę, jej skutki będzie odczuwało przez całe życie – będzie miało poważne problemy ruchowe.
Gambia nie jest wyjątkiem. Rząd państwa też zorganizowała tak program, gdzie aż 90 % dzieci dostały szczepionki. Jest to godne szacunku, jednak 10 % dzieci było zapomniane.
Te 10 % to przede wszystkim te dzieci, które mają większe ryzyko zapadnięcia na tę chorobę i dzieci z uciekających rodzin z Liberii i Sierra Leone (kraje, w których jest wiele wewnętrznych konfliktów).
Zamiarem Tall było realizcja jednego Narodowego Dnia Immunizacji, aby szczepionka dotarła do wszystkich dzieci. Całym sercem oddała się temu celowi. Dzięki swojemu wysiłkowi zaczęła stawać się bardziej znaną i była zapraszana na różne konferencje i spotkania. Jednak nie zawsze udawało się dostać potrzebne wsparcia.
Po jeszcze jednym spotkaniu, na którym znowu się zawiodła, towarzyszyła jednemu z uczestników w drodze do lotniska. Tam, przez przypadek zobaczyła Patricka Changę, ambasadora Taiwanu. Tall od razu pobiegła do niego i opowiedziała mu swoje marzenie i poprosiła o pomoc. Po pół roku dostała od niego dotację o wartości 150 tysięcy dolarów, po czym udało się jej dostać wsparcie od różnych sfer władzy. W czerwcu 2007 r. odbył się dzień szczepienia.
Wszyscy znają Tall jako kobietę, która zawsze będzie walczyć do końca za to, w co wierzy,
Nenhum comentário:
Postar um comentário