15 de março de 2009

Vladas Bartochevis, Litwa/Brazylia pisze:

Z kilkoma przyjacółmi rozmawiałem o tym, że czas leci jakoś szybciej. Jeszcze niedawno dzień nie przelatywał tak szybko, miesiąc był dłuższy, a na jakieś urodziny czekało się z niecierpliwością i bardziej intensywnie. Jednak nie możemy obwinić w tym zegarka, bo odmierza czas tak jak zwykle. Winne są nasze oczy, które coraz cześciej zwracają spojrzenie na przeszłość i przyszłość, a jak spojrzymy znowu na zegarek, uświadamiamy z przerażeniem, że już minął dzień, tydzień, miesiąc, rok i prawie całe życie.

Patrze na zegarek: wskazuje szesnastą. Wczoraj w tym samym czasie siedziałem przy oknie i czytałem ksiażkę. Jeszcze przez kilka sekund astanawiałem się, czy rzeczywiście to działo się przed 24 godzinami, a nie kilka minut temu.

Tydzień temu pisałem coś do Przecinka i redagowałem teksty, teraz znowu tu jestem, zdaje się że to było wczoraj. Zdaje się, że zupełnie niedawno w parku Ibirapuera, w San Paulo jechałem na rowerze, a Eduardo na wrotkach; był piękny, listopadowy dzień i rozmawialiśmy o tym, co będziemy robić za 10 lat...A teraz widze, że nie wspomnieliśmy nawet o 10 procentach tego, czym teraz jest nasze życie. Próbję przypomniej sobie, co właściwie wydarzyło się w ciągu tych 10 lat , co tak zmieniło nasze plany.

To, co wydarzyło się w przeciągu ostatniego tygodnia, to co było pomiędzy wczorajszą 16 a dzisiejszym dniem, to co zostało pomiędzy tamtym jesiennym popołudniem w Brazylii a wiosennym południem na Litwie- coś się działo, było życie. Tragedią jest brak świadomości tego faktu.

Ten „środek” pomiędzy teraz a jutrzejszym dniem czy przyszłym tygodniem czy rokiem-im bardziej wypełniony, tym krótszy będzie się wydawał.

Jedym rozwiązaniem jest opróżnianie życia- mniej nowych znajomości, nowych miejsc czy wrażeń...puste życie, które będzie wydawało się długie.

Jedynym sposobem na osiągnięcie pełni życia, tak żeby niprzeleciało w mgnieniu oka, jest stara, dobra zasada- Carpe diem. Podobnie mówiła też moja wykładowczyni z psychologii Jūratė Laurinavičiutė: jedym sposobem na zatrzymanie czasu jest życie tu teraz,

Nenhum comentário:

Postar um comentário